Oktober 2010 ben ik begonnen als clinnicer (beginner) met hardlopen bij Iphitos.
Daarvoor heb ik wel samen met mijn vrouw José privé 3 maanden getraind zonder begeleiding enz. Daarna heeft het helaas een half jaar stil gelegen tot aan die ene zaterdag.

Een zaterdag in oktober 2010, vroeg opstaan bah....en ook nog eens trainen om fit te blijven en misschien af te vallen? Waar ga ik aan beginnen, het lukt me toch niet om te blijven hardlopen!
De eerste paar minuten vergeet ik nooit weer, twee minuten hardlopen toen is veel vermoeiender dan een half uur nu. Dit kun je bijna niet voorstellen maar toch is het echt zo. Wat was het af en toe erg om te moeten trainen. Geen zin of het is niks voor mij flitsten maar al te vaak door mijn hoofd.

Toch voelde ik me (achteraf) groeien en groeien ook al waren het vaak de benen die niet altijd wilden. Pijntje hier en een pijntje daar maakten me wel eens zorgen. Toch enige weken na de eerste clinic kijk je al snel terug naar je eerste zaterdag. Je voelt je niet alleen lichamelijker, maar ook geestelijker sterker worden. Je zelfvertrouwen in het lopen wordt groter en dat geeft een kick.
Al redelijk snel loop je 2, 3, 4 en zelfs 5 kilometer binnen enkele maanden. Ook al heb je nog wat last van je benen en zijn de eerste meters iedere keer een verschrikking tot je redelijk in het ritme zit. Na iedere training kom je thuis en denk je YES, toch weer gedaan. Ook de theorie lessen zijn leuk en vooral zinvol geweest.

Nu een jaar later heb ik al redelijk wat wedstrijden op mijn naam staan en kom zeer zeker niet als laatste over de finish. Ook de band met andere hardlopers is gegroeid, zo ook met de trainers. Hardlopen is niet alleen gezond, leuk, maar ook gezellig geworden. Nu moet ik wel toegeven dat hardlopen me blijkbaar goed ligt wat ik van te voren nooit heb kunnen weten, mede door mijn figuur gaat het me goed af. Toch heb ik hiervoor nooit aan sport gedaan!!

Afvallen had ik niet echt nodig...al mocht mijn buikje voor mezelf wel wat minder. Is gelukt, mijn lengte is 1,72 cm, gewicht toen was ongeveer 74 kilo. Tegenwoordig zo rond de 66 kilo. Broodmager? Nee hoor, volgens mijn vrouw mag ik er nog steeds zijn....dus dat zit goed. Maar die paar kilo's minder is te merken in het dagelijks leven, traplopen, even dit en dat doen in en om het huis stellen niets voor. Je conditie en beter voelen spelen een zeer positieve rol in het dagelijks leven.

Natuurlijk zeg ik wel dat mijn eetpatroon anders is geworden. Op de dinsdag en donderdag train ik bij Iphitos en dus eet ik de avond wat minder dan voorheen. Waarom meer eten dan nodig? Moet je het allemaal meeslepen. Toch laat ik in het weekend-genot niet staan, chippie, pilsje (met mate) gaat er goed in, ik verbrand het toch wel weer!!!

Tegenwoordig train ik drie keer in de week (ongeveer 10 km per keer) en pak zo nu en dan een wedstrijd mee om sneller te worden. Daarnaast geeft het wel een kick dat je aan een wedstrijd hebt meegedaan. Dit moet je gewoon doen....ga over die drempel.

Cliniccers van nu, blijf in jezelf geloven. Kijk vooral terug en zie hoe je met sprongen vooruit bent gegaan. Natuurlijk is het zo dat het bij de één wel goed verloopt en bij een ander niet. Maar vooral je zelfvertrouwen en doorzettingsvermogen spelen een grote rol in het hardlopen.

Hardlopen is voor mij absoluut een passie geworden.

Cliniccers...veel plezier verder in het hardlopen en heb je vragen, stel ze gerust aan de trainers. Daar zijn ze voor.

Groetjes Peter Wrekenhorst